แต่ละคนเติบโตมาจากที่แตกต่าง . . . ยิ่งมาอยู่ใกล้กันมาก . . . ก็ยิ่งทำให้เห็นความแตกต่างกัน ของ "คน" สอง "คน"อาจมีหลายครั้ง . . . ที่เรารู้สึกขัดใจ ที่อีกคน ทำอย่างนั้น . . . อย่างนี้ หรือ พูดจาอะไร ที่เราไม่ค่อยพอใจแต่ด้วยความรักที่มีอยู่ และหวาดกลัวว่า . . . หากพูด หรือ ทำอะไรออกไปแล้ว . . . จะเกิดการกระทบกระทั่ง หรือทำให้เสียความรู้สึกกันไปเปล่าๆ จึงเก็บความอึดอัดใจ ไว้ ดีกว่าจนเผลอลืมไปว่า . . . ความรู้สึกที่ไม่ได้รับการผ่อนคลายนั้น จะถูกทับถม สะสมให้สูงขึ้น . . . เป็นความขุ่นเคือง ในอารมณ์ อยู่เสมอ และอาจถึงจุดที่ ไม่อาจทนได้ในสักวันการคบหาใครสักคนอย่างจริงจังนั้น เราต้องไม่ลืมไปว่า . . .คนๆ นั้น คือคนที่เราต้องใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน . . . ตลอดไป อย่าให้ต้องมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง อดทน ขนาดนั้นเลย กล้าที่จะพูดในแง่ดี . . . แง่เสีย เพื่อที่อีกฝ่ายจะได้รับรู้ และปรับตัวเข้าหากัน เพื่อถนอมรักไว้ให้อยู่ด้วยกันนาน . . . นานเพราะไม่มีประโยชน์อะไรเลย... หากจะเก็บความรู้สึก เพื่อที่จะรักกันให้มากๆ ในวันนี้ แต่ไม่เคยยอมรับอะไรกันได้ และมีแต่ให้ความรักน้อยลงในวันต่อไป อย่า . . . ปล่อยให้ความขุ่นเคืองใจเล็กๆ กลายเป็นเรื่องใหญ่ กับแค่คน สองคน ที่ไม่ได้คุยกัน กล้าที่จะพูดคุยกัน ให้เข้าใจ และให้ทุกความคลางแคลงใจ จบลง . . ที่ตรงนั้นจะดีกว่า จริงไหม?

ฉันว่า . . . ฉันอยู่คนเดียวนะดีที่สุดไม่ต้องมีความทุกข์ใจ . . . ไม่ต้องห่วงใครหน้าไหนไม่ต้องคิด . . . ไม่ต้องแคร์ . . . ไม่ต้องดูแลใครไม่ต้องหนักใจ . . . ไม่ต้องคอยตามใครเป็นวันๆ ไม่ต้องมีใครมาทวงถาม เกี่ยวกับความรักไม่ต้องมีใครทึกทัก อยากร่วมฝันไม่ต้องถูกตามถามไถ่ ตามจิกว่า อยู่ไหนในแต่ละวันไม่ต้องมีใครสำคัญ . . . ไม่ต้องปันเวลาให้ใคร
ไม่ต้องมานั่ง . . . ร้องไห้เสียน้ำตาไม่ต้องกังวลว่า . . . เธอจะนอกใจวันไหนไม่ต้องแบ่งความรัก ที่ตัวเองมีให้คนอื่นไปไม่ต้อง ทำอะไรเพื่อใคร . . . ไม่ต้องมีใครมาหวังอะไรจากกัน
เพิ่งรู้ว่า . . . อิสระ มีเสนห์มากมาย ทำอะไรก็ได้ ไม่เว้นแต่ละวันไม่ต้อง คิดอะไรมากไปกว่านั้น แค่ให้แต่ละวันมีความสุขก็เป็นพอ . . .

ต่อหน้าคนที่รัก . . . หัวใจเราเต้นเร็ว ต่อหน้าคนที่ชอบ . . . เรารู้สึกมีความสุข
ถ้าเจอหน้าคนที่รัก . . . เราจะหน้าแดง ถ้าเจอหน้าคนที่ชอบ . . . เราจะยิ้มออก
ต่อหน้าคนที่รัก . . . เราไม่สามารถพูดทุกสิ่งในใจได้ ต่อหน้าคนที่ชอบ . . . เราทำได้
ต่อหน้าคนที่รัก . . . เราจะเขินอาย ต่อหน้าคนที่ชอบ . . . เราเปิดเผยความเป็นตัวเองได้
เราไม่สามารถสบตา . . . คนที่เรารักตรงๆ ได้ แต่เรายิ้มและสบตา . . . คนที่ชอบตรงๆ ได้
เมื่อคนที่รักร้องไห้ . . . เราจะร้องไห้ไปกับเขา แต่เมื่อคนที่ชอบร้องไห้ . . . เราจะปลอบเขา

ความรู้สึกรัก . . . เริ่มต้นจากดวงตา ความรู้สึกชอบ . . . เริ่มต้นที่หู
ฉะนั้นถ้าเราจะเลิกชอบคนที่ชอบ . . . ก็แค่ปิดหูเท่านั้นพอ แต่ถ้าพยายามจะปิดตา . . . รักจะกลายเป็นน้ำตา
และเมื่อเปิดตาขึ้นอีกครั้ง . . . เราก็จะได้รู้ว่า . . . สิ่งที่เสียไปคือคนที่เรารักมากที่สุด

อยากให้ทุกคน ได้อ่านบทความต่อไปนี้
ทุกวันนี้เรามีตึกสูงขึ้น มีถนนกว้างขึ้น แต่ความอดทนอดกลั้นกลับน้อยลง
เรามีบ้านใหญ่ขึ้น แต่ครอบครัวของเรากลับเล็กลง
เรามียาใหม่ๆมากขึ้น แต่สุขภาพกลับแย่ลง
เรามีความรักน้อยลง แต่มีความเกลียดมากขึ้น
เราไปถึงโลกพระจันทร์มาแล้ว แต่กลับพบว่า
แค่การข้ามถนนไปทักทายเพื่อนบ้านกลับยากเย็น.........
.........
........
เราพิชิตห้วงอวกาศมาแล้ว แต่แค่ห้วงหัวใจกลับไม่อาจสัมผัสถึง
เรามีรายได้สูง แต่ศีลธรรมกลับตกต่ำลง
ทุกวันนี้ทุกบ้านมีคนหารายได้ถึง 2 คน แต่การหย่าร้างกลับเพิ่มมากขึ้น
ดังนั้น.........จากนี้ไป.........ขอให้พวกเรา อย่าเก็บของดีๆไว้โดยอ้างว่าเพื่อโอกาสพิเศษ
เพราะทุกวันที่เรายังมีชีวิตอยู่ คือ โอกาสที่พิเศษที่สุด....แล้ว
.................
เราไม่รู้เลยว่าเมื่อไรมันจะสิ้นสุดลง......และเวลานี้......
ถ้าคุณคิดว่าคุณไม่มีเวลาที่จะ copy
ข้อความนี้ไปให้คนที่คุณรักอ่าน......
แล้วคิดว่า......สักวันหนึ่ง.....ค่อยส่ง...
จงอย่าลืมคิดว่า...สักวันหนึ่ง...วันนั้น
คุณอาจไม่มีโอกาสมานั่งตรงนี้เพื่อทำอย่างที่คุณต้องการอีกก็ได้
..................
จงแสวงหา การหยั่งรู้ จงนั่งตรงระเบียงบ้านเพื่อชื่นชมกับการมีชีวิตอยู่ โดยไม่ใส่ใจกับเรื่องไร้สาระต่าง ๆ จงใช้เวลากับครอบครัว เพื่อนฝูงคนที่รักให้มากขึ้นกินอาหารให้อร่อย ไปเที่ยวในที่ที่อยากจะไป ชีวิตคือโซ่ห่วงของนาทีแห่งความสุขไม่ใช่เพียงแค่การอยู่ให้รอด
^OoO^
^^เอาแก้วเจียระไนที่มีอยู่มาใช้เสีย น้ำหอมดี ๆ ที่ชอบ จงหยิบมาใช้เมื่ออยากจะใช้ เอาคำพูดที่ว่า.......สักวันหนึ่ง........ออกไปเสียจากพจนานุกรม บอกคนที่เรารักทุกคนว่าเรารักพวกเขาเหล่านั้นมากแค่ไหน อย่าผลัดวันประกันพรุ่ง ที่จะทำอะไรก็ตามที่ทำให้เรามีความสุขเพิ่มขึ้น ทุกวัน ทุกชั่วโมง ทุกนาที มีความหมาย เพราะเราไม่รู้เลยว่ามันจะสิ้นสุดลงเมื่อไร
^..................^

อยากให้ทุกคน ได้อ่านบทความต่อไปนี้
ทุกวันนี้เรามีตึกสูงขึ้น มีถนนกว้างขึ้น แต่ความอดทนอดกลั้นกลับน้อยลง
เรามีบ้านใหญ่ขึ้น แต่ครอบครัวของเรากลับเล็กลง
เรามียาใหม่ๆมากขึ้น แต่สุขภาพกลับแย่ลง
เรามีความรักน้อยลง แต่มีความเกลียดมากขึ้น
เราไปถึงโลกพระจันทร์มาแล้ว แต่กลับพบว่า
แค่การข้ามถนนไปทักทายเพื่อนบ้านกลับยากเย็น.........
.........
........
เราพิชิตห้วงอวกาศมาแล้ว แต่แค่ห้วงหัวใจกลับไม่อาจสัมผัสถึง
เรามีรายได้สูง แต่ศีลธรรมกลับตกต่ำลง
ทุกวันนี้ทุกบ้านมีคนหารายได้ถึง 2 คน แต่การหย่าร้างกลับเพิ่มมากขึ้น
ดังนั้น.........จากนี้ไป.........ขอให้พวกเรา อย่าเก็บของดีๆไว้โดยอ้างว่าเพื่อโอกาสพิเศษ
เพราะทุกวันที่เรายังมีชีวิตอยู่ คือ โอกาสที่พิเศษที่สุด....แล้ว
.................
เราไม่รู้เลยว่าเมื่อไรมันจะสิ้นสุดลง......และเวลานี้......
ถ้าคุณคิดว่าคุณไม่มีเวลาที่จะ copy
ข้อความนี้ไปให้คนที่คุณรักอ่าน......
แล้วคิดว่า......สักวันหนึ่ง.....ค่อยส่ง...
จงอย่าลืมคิดว่า...สักวันหนึ่ง...วันนั้น
คุณอาจไม่มีโอกาสมานั่งตรงนี้เพื่อทำอย่างที่คุณต้องการอีกก็ได้
..................
จงแสวงหา การหยั่งรู้ จงนั่งตรงระเบียงบ้านเพื่อชื่นชมกับการมีชีวิตอยู่ โดยไม่ใส่ใจกับเรื่องไร้สาระต่าง ๆ จงใช้เวลากับครอบครัว เพื่อนฝูงคนที่รักให้มากขึ้นกินอาหารให้อร่อย ไปเที่ยวในที่ที่อยากจะไป ชีวิตคือโซ่ห่วงของนาทีแห่งความสุขไม่ใช่เพียงแค่การอยู่ให้รอด
^OoO^
^^เอาแก้วเจียระไนที่มีอยู่มาใช้เสีย น้ำหอมดี ๆ ที่ชอบ จงหยิบมาใช้เมื่ออยากจะใช้ เอาคำพูดที่ว่า.......สักวันหนึ่ง........ออกไปเสียจากพจนานุกรม บอกคนที่เรารักทุกคนว่าเรารักพวกเขาเหล่านั้นมากแค่ไหน อย่าผลัดวันประกันพรุ่ง ที่จะทำอะไรก็ตามที่ทำให้เรามีความสุขเพิ่มขึ้น ทุกวัน ทุกชั่วโมง ทุกนาที มีความหมาย เพราะเราไม่รู้เลยว่ามันจะสิ้นสุดลงเมื่อไร
^..................^

น่ารัก

ยินดีต้อนรับเพื่อนๆที่น่ารักทุกคน มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์